Podstawy prawne wprowadzenia świadectw energetycznych

W systuacji wysokiej energochłonności budynków mieszkaniowych i usługowych, oodpowiedzialnych za ponad 40% końcowego zużycia energii i towarzyszącej mu emisji gazów cieplarnianych, na mocy realizacji artykułu 6 i 174 Traktatu WE Parlament Europejski uchwalił dyrektywę 2002/91/WE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków. Najważniejszymi ustaleniami omawianej dyrektywy było wprowadenie systemu oceny jakości energetycznej obiektów budowlanych i ich systemów technicznych. Założeniem dyrektywy było (w dłuższej perspektywie) obniżenie zużycia energii, czyli zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych.

 

Podstawowe akty prawne regulujące kwestie świadectw charakterystyki energetycznej budynku w Polsce:

1. Nowelizacja Ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane.

2. Nowelizacja rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

3. Nowelizacja rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 roku w sprawie szczególowego zakresu i firmy projektu budowlanego.

4. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2008 roku w sprawie przeprowadzania szkolenia oraz egzaminu dla osób ubiegających się o uprawnienia do sporządzania charakterystyki energetycznej budynku. lokalu mieszkalnego oraz części budynku stanowiacej samodzielną część techniczno-użytkową.

5. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 roku w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub samodzielnej części budynku stanowiącej samodzielną całosć techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej. 

Bookmark the permalink.

Comments are closed